ผู้เขียน หัวข้อ: เทวา..แห่งมายา  (อ่าน 733 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ภูผา..อิงตะวัน

  • ภูผา..อิงตะวัน
  • Moderator
  • **
  • Thank You
  • -Given: 289
  • -Receive: 2425
  • กระทู้: 3189
  • เพศ: หญิง
เทวา..แห่งมายา
« เมื่อ: สิงหาคม 20, 2012, 04:16:54 PM »


หลังการค้นพบสุสานเก่าแก่ของกษัตริย์มายาอายุเก่าแก่กว่า 2,000 ปีกลางป่ากาแฟในประเทศกัวเตมาลา  ขั้นตอนการขุดสำรวจที่กำลังดำเนินอยู่เผยให้เห็นโบราณวัตถุและจิตรกรรมฝาผนังภายในสุสาน ซึ่งบ่งบอกถึงเรื่องราวความเชื่อในการบูชาเทพเจ้า และฐานะสมมติเทพของกษัตริย์ผู้ครองมายาในยุคแรกเริ่ม

บรรดาทวยเทพและตำนานการสร้างโลกของชนเผ่ามายากลับมีชีวิตขึ้นอีกครั้งเมื่อมีการค้นพบจิตรกรรมฝาผนังอายุกว่า 2,000 ปีภายในคูหาที่ฐานพีระมิดแห่งหนึ่ง ภาพดังกล่าวซึ่งกินพื้นที่ผนังอย่างน้อยสองด้าน นับเป็นผลงานชิ้นเยี่ยมที่สร้างขึ้นเพื่อถวายเกียรติแด่ทวยเทพ และแสดงพระราชอำนาจของกษัตริย์ที่ทรงได้รับจากเทพเจ้า หลังจากสร้างขึ้นเพียงไม่กี่ปี ได้มีการสร้างพีระมิดที่ใหญ่กว่าครอบสุสานนี้ไว้ เพื่อเป็นอนุสาวรีย์ของเจ้าครองนครคนใหม่ของเมืองโบราณซันบาร์โตโล



ภาพเขียนนี้ซ่อนตัวอยู่ในป่ารกชัฏของกัวเตมาลาเป็นเวลากว่า 2,000 ปี ก่อนที่เหล่าเทพจะได้ปรากฏโฉมเบื้องหน้ามนุษย์อีกครั้ง จิตกรรมฝาผนังนี้เผยถึงอายุของภาพเขียนมายาซึ่งเก่าแก่กว่าที่นักวิชาการเคยคาดการณ์ไว้ และบ่งบอกถึงกำเนิดจักรวาลของชาวมายาที่เล่าขานสืบต่อกันมาหลายร้อยปี

โครงการสำรวจนี้เริ่มขึ้นตั้งแต่เดือนมีนาคม ปี 2001 ตอนที่ผมหลบแดดเข้าไปในร่องที่โจรลักลอบขุดตัดเข้าไปในพีระมิด ก็บังเอิญเหลือบไปเห็นพระพักตร์ของเทพแห่งข้าวโพดกำลังทอดพระเนตรไปยังสาวงามนางหนึ่ง เราต้องใช้เวลาถึง 2 ปีในการวางแผนว่าการขุดค้นต่อไปจะไม่ทำให้รูปภาพเสียหาย



พอถึงเดือนมีนาคม ปี 2003 ผมเริ่มลงมือขุดอุโมงค์แคบๆ ในคูหาที่มีภาพขนานกับแนวกำแพงด้านตะวันตก ซึ่งเป็นผนังด้านยาวที่สุดที่คงเหลืออยู่ โดยปล่อยให้ชั้นปูนและเศษหินที่ฉาบรูปภาพคงอยู่อย่างนั้น เพื่อป้องกันความเสียหายระหว่างการขุด เมื่อขุดอุโมงค์แล้วเสร็จ ผมจึงสกัดเศษปูนและหินนั้นออกเสีย

ราวกับตำรามายาโบราณที่บอกเล่าถึงการให้กำเนิดจักรวาลของชาวมายยโดยเหล่าเทพเจ้าได้คลี่กางออกต่อหน้าผม เรื่องราวบางส่วนคล้ายคลึงกับเอกสารรุ่นหลัง 2 ชุด ได้แก่ สมุดข่อยแห่งเดรสเดน (Dresden Codex) จากสมัยศตวรรษที่สิบสาม และคัมภีร์ โปปัลวู ในศตวรรษที่สิบหก แต่ภาพเขียนวึ่งเก่าแก่กว่าเอกสารเหล่านี้กว่า 1,000 ปี กลับบอกเล่าเรื่องราวเดียวกันด้วยฝีมืออันวิจิตรบรรจงอย่างน่าพิศวง แสดงถึงยุคทองที่เกิดขึ้นหลายร้อยปีก่อนหน้าผลงานชิ้นสำคัญๆ ประจำยุคคลาสสิกของอารยธรรมมายาในศตวรรษที่เจ็ด



เดิมทีนักวิชาการคิดว่า ในช่วงต้นของประวัติศาสตร์อาณาจักรมายาก่อนยุคคลาสสิก (2,000 ปีก่อน ค.ศ. - ปี ค.ศ. 250) บรรดานครรัฐต่างๆ ยังไม่พัฒนาเป็ฯระบอบประชาธิปไตยเต็มรูปแบบ โดยสันนิษฐานจากโบราณวัตถุต่างๆ แต่ภาพฝาผนังนี้กลับมีภาพกษัตริย์ซึ่งปรากฏพระนามและพระอิสริยยศกำลังขึ้นครองราชย์ ซึ่งเป็นการพลิกทฤษฎีเดิมๆ เกี่ยวกับอาณาจักรมายาในยุคต้นอย่างสิ้นเชิง