ผู้เขียน หัวข้อ: ข้อคิดสะกิดใจ ณ งานหนึ่ง กับอีกหนึ่งชีวิต  (อ่าน 449 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ tawee19991

  • เดินสายกลาง
  • เหยียบหิมะไร้รอย
  • ***
  • Thank You
  • -Given: 1352
  • -Receive: 1600
  • กระทู้: 209
  • เพศ: ชาย





.            .
ข้อคิดสะกิดใจ ณ. งานหนึ่ง กับอีกหนึ่งชีวิต

    ใกล้ถึง วันแม่แห่งชาติ ซึ่งในปี 2557 นี้ตรงกับวันอังคารที่ 12 สิงหาคม ผมได้อ่านบทประพันธ์กลอนอยู่บทหนึ่งเกี่ยว
กับเรื่องวันเกิดรู้สึกประทับใจมากๆ ครับ ปกติแล้วผมไม่เคยจัดงานเลี้ยงวันเกิดของตัวเอง นอกจากไปทำบุญตักบาตรที่วัด
เท่านั้น มิใช่ว่า ไม่ให้ความสำคัญนะครับ แต่...เพราะเกรงใจ และอาจจะเป็นการรบกวนเพื่อนสนิท มิตรสหายคนอื่นๆ ผม
จึงไม่อยากให้คนอื่น ต้องวุ่นวาย จึงไม่เคยแม้แต่จะคิดจัดงานวันเกิดของตัวผมเองสักครั้งเดียว


    บทประพันธ์กลอนเกี่ยวกับวันเกิดบทนี้ ผมได้อ่านจากอินเตอร์เน็ต และเกิดความประทับใจ ซึ่งบทประพันธ์กลอนนี้ หลาย
ท่านคงเคยอ่านกันมาบ้างแล้ว ผมจึงพยายามค้นหาที่มาของบทประพันธ์กลอนบทนี้ จึงได้คำตอบ

   
    บทประพันธ์กลอนนี้ชื่อ สำนึกในวันเกิด แต่งโดย รองศาสตราจารย์นภาลัย  สุวรรณธาดา ปัจจุบันท่านเป็น
ข้าราชการบำนาญ เกษียณอายุราชการในตำแหน่งรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ซึ่งท่านมีผลงานที่ได้รับรางวัลมาแล้วหลาย
รางวัล ตัวอย่างเช่น รางวัลเชิดชูเกียรติ “กวีร่วมสมัยตัวอย่าง” จากมูลนิธิ 5 ธันวามหาราช และสมาคม กวีร่วมสมัย พ.ศ.
2552, รางวัลเชิดชูเกียรติด้านวรรณศิลป์  “ครูกวีศรีสุนทร” จากกระทรวงวัฒนธรรม พ.ศ.2551 เป็นต้น


    บทประพันธ์กลอน สำนึกในวันเกิด นี้เรื่องราวได้ถ่ายทอดชีวิตของคน คนหนึ่ง ที่เคยเป็นเด็กบ้านนอกธรรมดา แล้วมา
ได้ดิบได้ดีเป็นใหญ่เป็นโตในเมืองหลวง เป็นคนที่มีหน้ามีตาในสังคม วันนั้นเป็นวันเกิดของเขา ได้มีการจัดงานฉลอง
วันเกิดของตนเองอย่างใหญ่โต มีผู้หลักผู้ใหญ่ที่มีชื่อเสียงของสังคม มาร่วมยินดีหลายท่าน จัดเลี้ยงแขกที่มาร่วมงานอย่าง
มากมาย

    งานฉลองวันเกิดถูกจัดขึ้นด้วยความสนุกสนานรื่นเริง แต่..ณ. มุมหนึ่งของงาน มีหญิงแก่ๆ คนหนึ่งนั่งเหงาอยู่เพียงลำพัง
แต่ผู้เดียว อยู่ที่หน้าห้องน้ำ จึงได้เดินเข้าไปถามว่า

" ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้หล่ะยาย วันนี้เขาเลี้ยงวันเกิดกันนะ ข้างนอกเขาสนุกสนานกัน ทำไมมานั่งเศร้าอยู่ตรงนี้ "

คุณยายหันมามองหน้าอย่างเศร้าๆ แล้วพูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า " เจ้าของวันเกิดงานนี้ คือ...ลูกของฉันเอง "

ได้ยินคำพูดแล้วถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ จึงเป็นที่มาของบทประพันธ์กลอนที่ประทับใจบทนี้ขึ้นมามีดังนี้ครับ...

    งานวันเกิดที่ยิ่งใหญ่ใครคนนั้น
หลงลาภยศหลงสรรญเสริญเพลินทะนง     

    อีกมุมหนึ่งซึ่งเหงาน่าเศร้าแท้
โอ้วันนี้ในวันนั้นอันตราย

    วันเกิดลูกเกือบคล้ายวันตายแม่
กว่าอุ้มท้องกว่าคลอดรอดเป็นคน

    แม่เจ็บเจียนเกือบตายในวันนั้น
ได้ชีวิตแล้วก็เหลิงระเริงใจ

    ไฉนเราเรียกกันว่าวันเกิด
คำอวยพรที่เขียนควรเปลี่ยนมา

    เลิกจัดงานวันเกิดกันเถิดนะ
ระลึกถึงพระคุณอบอุ่นแด
ฉลองกันในกลุ่มผู้ลุ่มหลง
วันเกิดส่งชีพสั้นเร่งวันตาย

หญิงแก่ๆ นั่งหงอยและคอยหาย
แม่คลอดสายโลหิตแทบปลิดชนม์

เจ็บท้องแท้เท่าไรก็ไม่บ่น
เติบโตจนบัดนี้นี่เพราะใคร

กลับเป็นวันลูกฉลองกันผ่องใส
ลืมผู้ให้ชีวิตอนิจจา

วันผู้ให้กำเนิดจะถูกกว่า
ให้มารดาคุณเป็นสุขจึงถูกแท้

ควรแต่จะคุกเข่ากราบเท้าแม่
อย่ามัวแต่จัดงานประจานตัว






    ทุกครั้งที่ถึงวันเกิด ผมจะระลึกถึง คุณแม่ ของผม ท่านเป็นคนใจดีชอบทำบุญอยู่เสมอ ท่านจะสอนผมอยู่เสมอมาว่า
การทำบุญ ไม่จำเป็นต้องไปทำที่วัด อยู่ที่ไหนเราก็ทำบุญได้ อย่างเช่น การทำหน้าที่การงาน ที่รับผิดชอบให้สมบรูณ์
มีสัจจะต่อตนเอง และผู้อื่น และที่สำคัญ การทำบุญต้องไม่ทำให้ตัวเองเดือดร้อน
เช่นมีเงิน 1 บาท แต่ทำบุญ 5 บาท
ต้องไปกู้หนี้ยืมสินมาทำบุญ อย่างนี้ไม่ใช่การทำบุญ มันเป็นบาป ท่านเป็นแบบอย่างที่ดีของผมในการใช้ชีวิต ขยันและ
อดทน ยามใดที่ผมท้อแท้กับชีวิต ท่านคอยให้กำลังใจผมอยู่เสมอ

    นับว่าผมยังโชคดีที่ คุณแม่ของผม ยังมีชีวิตอยู่ผมได้มีโอกาสดูแลตอบแทนท่าน บางท่านอาจจะไม่มีโอกาสได้ทำ
เช่นนี้อีกแล้ว สำหรับใครที่คุณแม่ยังมีชีวิตอยู่  อย่ารอให้สายเกินไปนะครับ วันเกิดทั้งที พาท่านไป ทำบุญวันเกิด ด้วย
นะครับ จะได้เป็นสิริมงคลกับตัวเราเอง





..     ..





พุทธศาสนสุภาษิต

สุขา มัดเตยยะตา โลเก
เคารพเลี้ยงดูมารดาบิดา นำมาซึ่งความสุข



.            .