ผู้เขียน หัวข้อ: ★ เปาบุ้นจิ้น (ตอนจบ) (เพลงประกอบมินิซีรี่ส์จีน "เปาบุ้นจิ้น")  (อ่าน 40 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออนไลน์ โนบุนากะ

  • ประธาน
  • *****
  • Thank You
  • -Given: 11979
  • -Receive: 38106
  • กระทู้: 10548
  • เพศ: ชาย
  • ผู้ยิ่งใหญ่แห่งคันโต
<a href="http://medsai.net/webboard/song/Pao (Back).swf" target="_blank" class="new_win">http://medsai.net/webboard/song/Pao (Back).swf</a>



เปาบุ้นจิ้น



เพลง : เปาบุ้นจิ้น (ตอนจบ) (Xin Yuan Yang Hu Die Meng)
ศิลปิน :
เพลงประกอบมินิซีรี่ส์จีน : "เปาบุ้นจิ้น"
บันทึกเสียงเมื่อ :



昨日像那东流水, 离我远去不可留
จว๋อยื่อเสียงหนาตงหลิวสุ่ย, ลี่หว่อหย่วนชวี่ปู้เค่อหลิ่ว
วันวานเฉกเช่นสายน้ำที่ไม่มีวันไหลย้อนคืนกลับ

今日乱我心 多烦忧
จินยื่อล่วนหว่อซิน ตัวฝานโยว
วันนี้สิ ช่างว้าวุ่นใจนัก จิตใจว้าวุ่นไม่หยุดหย่อน

抽刀断水水更流, 举杯消愁愁更愁
โชวเตาต้วนสุยสุ่ยเกิ้งหลิว, จวี่เปยเซียวโฉวโฉ่วเกิงโฉว
ดาบมิอาจตัดสายนำให้ขาดได้ ร่ำสุราเพื่อดับทุกข์กลับยิ่งทุกข์ใจหนักขึ้น

明朝清风四飘流
หมิงเจ๋าชิง~ฟง สื่อเพียวหลิว
สายลมแห่งราชวงศ์หมิงพัดมาทุกทิศทางในยามเช้า



由来只有新人笑, 有谁听到旧人哭
โหยวล่ายจื่อโหย่วซินเหยินเสี่ยว, โย่วเสยทิงเต้าจิ้วเหยินคู
มีเพียงผู้ที่ได้ยินเสียงหัวร่อ แต่จะมีใครสักคนไหมที่ได้ยินเสียงร่ำไห้

爱情两个字 好辛苦
อ้ายฉิงเหลี่ยงเก้อจื้อ ห่าวซินขู
คำว่า "รัก" ช่างทำร้ายจิตใจผู้คนนัก

是要问一个明白
ซื่อเหย่าเวิ่นอีเก้อหมิงไป๋
มันคือสิ่งใดกันแน่

还是要装作糊涂
ไหจื้อเหยาจวงจัวฮูถู่
หรือจะเสแสร้งแกล้งไม่รับรู้

知多知少 难知足
จือตัวจือ~เซ่า น่านจื้อฉู
ถึงจะรู้มากเพียงใดก็ยากที่จะหาจุดสิ้นสุดได้



看似个鸳鸯蝴蝶, 不应该的年代
ค่านซื่อเก่อยวนหยางหูเทีย, ปู้อิงไกเตอเหนียนได
ช่างเป็นยุคสมัยที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงนัก

可是谁又 能摆脱人世间的悲哀
เข่อซื่อเสยโย่ว เหนิงไป่ตวอเหยินซื่อเจียนตี๋เปย~อาย
จะมีผู้ใดไหนเล่าที่จะหลีกพ้นวัฏจักรของโลกมนุษย์ได้

花花世界~ 鸳鸯蝴蝶
หัวฮัว ซื่อเจี้ย~ ยวนยาง หูเตี๋ย
โลกมนุษย์ที่เต็มไปด้วยสีสัน และสิ่งเย้ายวนใจ

在人间已是癫~ 何苦要上青天
จ้ายเหยินเจียนอี่ซื่อเตียน~ เหอขู่เยาซ่างชิงเทียน
ความสุขต่างๆ ที่ได้รับนั้นก็นับเป็นสิ่งที่สุดยอดแล้ว ไยยังหวังในสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้อีก

不如温柔同眠
ปู้หยูเวินโหยวถงเมี่ยน
จงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่แล้วเถอะนะ


(ดนตรี)


昨日像那东流水, 离我远去不可留
จว๋อยื่อเสียงหนาตงหลิวสุ่ย, ลี่หว่อหย่วนชวี่ปู้เค่อหลิ่ว
วันวานเฉกเช่นสายน้ำที่ไม่มีวันไหลย้อนคืนกลับ

今日乱我心 多烦忧
จินยื่อล่วนหว่อซิน ตัวฝานโยว
วันนี้สิ ช่างว้าวุ่นใจนัก จิตใจว้าวุ่นไม่หยุดหย่อน

抽刀断水水更流, 举杯消愁愁更愁
โชวเตาต้วนสุยสุ่ยเกิ้งหลิว, จวี่เปยเซียวโฉวโฉ่วเกิงโฉว
ดาบมิอาจตัดสายน้ำให้ขาดได้ ร่ำสุราเพื่อดับทุกข์กลับยิ่งทุกข์ใจหนักขึ้น

明朝清风四飘流
หมิงเจ๋าชิง~ฟง สื่อเพียวหลิว
สายลมแห่งราชวงศ์หมิงพัดมาทุกทิศทางในยามเช้า


由来只有新人笑, 有谁听到旧人哭
โหยวล่ายจื่อโหย่วซินเหยินเสี่ยว, โย่วเสยทิงเต้าจิ้วเหยินคู
มีเพียงผู้ที่ได้ยินเสียงหัวร่อ แต่จะมีใครสักคนไหมที่ได้ยินเสียงร่ำไห้

爱情两个字 好辛苦
อ้ายฉิงเหลี่ยงเก้อจื้อ ห่าวซินคู
คำว่า "รัก" ช่างทำร้ายจิตใจผู้คนนัก

是要问一个明白
ซื่อเหย่าเวิ่นอีเก้อหมิงไป๋
มันคือสิ่งใดกันแน่

还是要装作糊涂
ไหจื้อเหยาจวงจัวฮูถู่
หรือจะเสแสร้งแกล้งไม่รับรู้

知多知少 难知足
จือตัวจือ~เซ่า น่านจื้อฉู
ถึงจะรู้มากเพียงใดก็ยากที่จะหาจุดสิ้นสุดได้



看似个鸳鸯蝴蝶, 不应该的年代
ค่านซื่อเก่อยวนหยางหูเทีย, ปู้อิงไกเตอเหนียนได
ช่างเป็นยุคสมัยที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงนัก

可是谁又 能摆脱人世间的悲哀
เข่อซื่อเสยโย่ว เหนิงไป่ตวอเหยินซื่อเจียนตี๋เปย~อาย
จะมีผู้ใดไหนเล่าที่จะหลีกพ้นวัฏจักรของโลกมนุษย์ได้

花花世界~ 鸳鸯蝴蝶
หัวฮัว ซื่อเจี้ย~ ยวนยาง หูเตี๋ย
โลกมนุษย์ที่เต็มไปด้วยสีสัน และสิ่งเย้ายวนใจ

在人间已是癫~ 何苦要上青天
จ้ายเหยินเจียนอี่ซื่อเตียน~ เหอขู่เยาซ่างชิงเทียน
ความสุขต่างๆ ที่ได้รับนั้นก็นับเป็นสิ่งที่สุดยอดแล้ว ไยยังหวังในสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้อีก

不如温柔同眠
ปู้หยูเวินโหยวถงเมี่ยน
จงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่แล้วเถอะนะ


(ดนตรี)


看似个鸳鸯蝴蝶, 不应该的年代
ค่านซื่อเก่อยวนหยางหูเทีย, ปู้อิงไกเตอเหนียนได
ช่างเป็นยุคสมัยที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงนัก

可是谁又 能摆脱人世间的悲哀
เข่อซื่อเสยโย่ว เหนิงไป่ตวอเหยินซื่อเจียนตี๋เปย~อาย
จะมีผู้ใดไหนเล่าที่จะหลีกพ้นวัฏจักรของโลกมนุษย์ได้

花花世界~ 鸳鸯蝴蝶
หัวฮัว ซื่อเจี้ย~ ยวนยาง หูเตี๋ย
โลกมนุษย์ที่เต็มไปด้วยสีสัน และสิ่งเย้ายวนใจ

在人间已是癫~ 何苦要上青天
จ้ายเหยินเจียนอี่ซื่อเตียน~ เหอขู่เยาซ่างชิงเทียน
ความสุขต่างๆ ที่ได้รับนั้นก็นับเป็นสิ่งที่สุดยอดแล้ว ไยยังหวังในสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้อีก

不如温柔同眠
ปู้หยูเวินโหยวถงเมี่ยน
จงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่แล้วเถอะนะ
"หากจะรัก ต้องลืมคำว่า เสียใจ"
Love means never having to say you’re sorry.