ผู้เขียน หัวข้อ: แพนโดร่า (Pandora) ตำนานแห่ง กล่องแพนโดร่า  (อ่าน 1101 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ภูผา..อิงตะวัน

  • ภูผา..อิงตะวัน
  • Moderator
  • **
  • Thank You
  • -Given: 289
  • -Receive: 2413
  • กระทู้: 3183
  • เพศ: หญิง
แพนโดร่า (Pandora) ตำนานแห่ง กล่องแพนโดร่า
« เมื่อ: ธันวาคม 20, 2011, 08:03:58 PM »

              แพนโดร่า (Pandora) เป็นสตรีนางแรกบนโลกมนุษย์ และเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุด  เพราะเป็นผู้หญิงคนเดียวบนโลก ผู้ซึ่งเปิดกล่องที่บรรจุความชั่วร้ายนานา  ซึ่งทำให้จิตใจของมนุษย์ไม่บริสุทธิ์

              ตำนานได้กล่าวว่า แพนโดร่า ถูกสรรค์สร้างขึ้นมาจากฝีมือที่ประณีตของเทพและเทพีหลายองค์  เทพเซอุสได้สั่งให้เทพแห่งการแกะสลักสร้างขึ้นมา เทพีอโฟรไดร์ฟให้ความงามเป็นของขวัญ เทพอพอลโล มอบความสามารถในการร้องเพลง เทพเฮอร์มิสมอบความสามารถในการชักจูงจิตใจผู้คน เป็นต้น นอกจากนี้ยังมียังมีของขวัญอีก 2 สิ่งที่แพนโดร่าได้มา อย่างหนึ่งคือ ความอยากรู้อยากเห็น

              ด้วยของขวัญเหล่านี้ เซอุสจึงประทานนามแก่นางว่า แพนโดร่า ซึ่งแปลว่า ของขวัญแห่งของขวัญ แพนโดร่าจึงถูกสร้างขึ้นมาจากสายน้ำและผืนดิน เหล่าทวยเทพทั้งหลายได้ประทานพรแก่เธอมากมาย โดยมีจุดประสงค์เพื่อจะลงโทษมนุษย์ เหตุเพราะก่อนหน้านี้ เทพโปรมีทีอุส ได้ขโมยไฟจากเตาของเทวีเฮสเทีย บนเขาโอลิมปัสเพื่อนำมาให้มนุษย์ ส่งผลให้มนุษย์เริ่มแข็งข้อต่อเทพเจ้า เทพซุสได้ใส่ความอยากรู้อยากเห็นลงในตัวของแพนดอร่า พร้อมกับมอบกล่องแพนดอร่าซึ่งกำชับไม่ให้นางเปิดดู แล้วส่งนางลงไปยังโลกมนุษย์ แพนดอร่าได้แต่งงานกับไททันเอพะมีธีเอิส และมีลูกหลานหญิงชายสืบต่อกันมาเป็นเผ่าพันธุ์ของมนุษย์



              นับวันความสงสัยของนางแพนดอร่าก็มีมากขึ้น จนนางตัดสินใจเปิดกล่องแพนดอร่าออก ทันใดนั้นเอง ความชั่วร้ายต่างๆนาๆก็พวยพุ่งออกมาจากกล่อง ตรงเข้าไปกัดกินหัวใจมนุษย์ให้ฆ่าฟันกันเองจนกลายเป็นยุคมืด นางแพนดอร่าตกใจรีบปิดกล่องโดยทำให้กักขัง ความหวัง ซึ่งเป็นสิ่งที่จะทำลายความชั่วร้ายต่างๆนั้นเข้าไว้ในกล่อง มนุษย์เริ่มมีจิตใจชั่วร้ายโสมมมากขึ้น จนสุดท้ายเทพเจ้าจึงบันดาลให้เกิดน้ำท่วมโลกจนมนุษย์ผู้ชั่วร้ายตายกันหมด มนุษย์ผู้มีจิตใจดีที่ยังเหลือรอดจึงได้สืบเชื้อสายเผ่าพันธุ์ต่อมาโดยที่ยังมีความชั่วร้ายเกาะติดอยู่ในหัวใจ ทว่าหากมีความหวัง อดกลั้นข่มใจไม่ทำความผิด ความชั่วร้ายต่างๆ ก็มิอาจทำอันตรายใดได้อีก